Artikelen

De wereld is te klein

“Trudy Vogel en ik maken elk jaar een gedicht over wat er op Vlieland voorgeval – len is en dat lezen we voor in De Bolder. Dat is onze kunst.” Nel Cupido-Kooijman – beter bekend als Opoe Nel – vertelt dit achterin inbreng – winkel de Drumbandschuur, waar ze elke zaterdag van 13.00 tot 15.30 uur werkt. Ze verkoopt dingen van mensen die ze vaak gekend heeft, maar soms ook niet: “Als je het mooi vindt dan is dat ook niet erg om niet te weten.”

Plastic huwelijk

“Vijf december, dat is het leukste feest van het eiland! Dan kun je meedoen met ‘opkleden’, als eilander. Je moet het liefst een thema uitdragen; een actueel onderwerp of iets wat er het afgelopen jaar op Vlieland is gebeurd. Als toerist mag je niet opgekleed gaan, jij mag alleen kijken. Dat geheime sfeertje vóór Sinterklaas is zo verschrikkelijk leuk! Iedereen die meedoet, houdt zijn mond maar geeft kleine hints.”

Die meid was ik!

Bij de buren naar binnen gluren: we doen het allemaal graag. Vlieland Magazine gaat nog één stap verder. We willen weten wat er bij u boven de bank hangt. Graag luisteren we naar uw verhaal over het werk dat u bekoort, ontroert en/of troost. Henny Kuipers-Katoen vertelt over een olieverfschilderij van zeeschilderes Betzy Rezora Akersloot-Berg.

Geen therapie, maar Vlie!

“Zou hier sinds 1661 niet meer zijn schoongemaakt?”, vraagt Riek zich hardop af. Ze bekijkt munten uit die tijd die recentelijk in de Nicolaaskerk gevonden zijn. Ze spreekt me aan terwijl ik de munten in een vitrine bewonder en vraagt: “Woont u hier op Vlieland?” “Nee, ik schrijf verhalen over wat Vlielanders en gasten boven de bank hebben hangen. Heeft u misschien een verhaal bij een kunstwerk?”

De man met de koffer

Als jongen van zestien kon hij zijn koffers pakken. Zijn ouders besloten in 1984 om zich met het gezin op Vlieland te vestigen. Hij was graag in Rotterdam en vond verhuizen geen goed plan. Nu ziet hij dat als het beste wat hem kon overkomen. Hij runt Hotelletje de Veerman. Met broer Max, schoonzus Minke en vriendin Tamara. Ze hebben 22 hotelkamers en meerdere appartementen. Het hotel in de Dorpsstraat ligt direct achter de Waddendijk aan de voet van de vuurtoren.

Lust en Liefde

“This is the story. It’s a Saturday in the early fifties. We live in New York. My father says: ‘I’m gonna go out. To buy sandwiches.’ Comes back with a brown paper bag. Just puts it on the kitchen table. Shows what’s inside to my mother and it is the Rodin masterpiece The hand of God.”

Ik! Met een jurkje aan.

“Ik woon in Bedum. Ik ben 61 jaar. Dit heb
ik zelf gemaakt. Het heeft heel lang geduurd
tot het klaar was en toch heb ik het
afgemaakt. Ik heb het in Groningen bij de
stichting NOVO gemaakt. Bij Kees
Harkema. Daar heb ik het gemaakt. Niet
hier hoor. Met Kees. Kees is mijn leiding
geweest en hij komt uit Groningen.”

De wereld van Harrie Veldman

“Kom verder!”, zegt Ellie Veldman. De jonge katten Karel en
Klaartje schieten weg. In de woonkamer hangen twee schilderijen van haar opa: een zeilboot en een boerentafereeltje. Een getalenteerde hobbyist. In de hoek van de kamer een stilleven met fles van broer Harrie, nog voor hij naar kunstacademie Minerva ging.

Columns

Barbie

“Hé, een echte Barbie!” Normaal gesproken reageren de vriendinnen niet snel op zo’n spontane uitroep. Vandaag wel. Een zonnige zondagmiddag in de Poelestraat.

Hoge Nood

De rij bij Bakker Bart aan de Grote Markt is lang. Een dame komt van de bovenliggende lunchroom gerend. Ze dringt gedecideerd voor in de rij en vraagt aan het meisje achter de kassa: ‘Kunt u wisselen? Voor het klantentoilet heb ik 50 cent nodig en ik heb alleen een briefje van 5.’

De Sigaar

Onvermoeibaar hebben ze hun gast uit America rondgeleid. Kosten nog moeite gespaard: van Borg Verhildersum tot Groninger Museum. Van stroopwafel tot zelfgemaakte stamppot.

Vreemde Eend

Ze geven hun logé uit New York een rondleiding langs de meest gefotografeerde plek van Groningen: het prachtige Hoge der Aa.
Een hoogtepunt is het urinoir even verderop aan de Reitemakersreige. Met gepaste trots vertellen zijn gidsen hem dat de wereldberoemde architect Rem Koolhaas het heeft ontworpen en de decoraties zijn van de prijswinnende fotograaf Erwin Olaf.

69

Ze neemt een tafeltje bij Eetcafé Michel en bekijkt de menukaart. Haar favoriet: Nummer 69 Pizza Calzone Primavera. Ze begint niet over haar talencursus en vakanties in Toscane en zegt tegen de ober: ‘Graag nummer 69, maar hoe spreek je dat uit?’ Alhoewel hij aantrekkelijk is met zijn rode hipsterbaard hoeft hij het niet zelf te zeggen. Als er maar iemand is die het doet.

Friet

“Zo dan maken we nu een groepsfoto! Trek je vooral even niet te veel aan van de mensen die al op de trap zitten!”. De professioneel uitziende fotograaf instrueert de andere fotografen voor een groepsfoto. Ze doen mee aan Instameet Groningen. Dit is een fotowedstrijd georganiseerd door de VVV. De deelnemers maken een wandeling door Groningen en zetten hun beste foto’s op Instagram, onder vermelding van #groningen, #spotgroningen, #instameetgroningen.